Głuchy los +18

Głuchy los

Rozmawiali dwaj sąsiedzi,
pan Denis z Alanem,
o tym, skąd ten drugi sąsiad
ma za domem wielką halę.

Wielką halę pełną ludzi.
A na środku tejże hali
właśnie Nadal z Djokoviczem
o Szlem Wielki grali.

Widząc dziwa tak ogromne
spytał Denis skąd to wszystko.
Na to Alan przyniósł z domu
wielki słój ze złotą rybką.

"Pożycz chłopie mi to cudo"
rzekł Denis w ekstazie.
Zgarnął słoik w swoje ręce
i z nim zniknął razem.

Krzyknął jeszcze za nim Alan.
Wołał coś o wadzie,
lecz na próżno było wołać
już za swym sąsiadem.

Nie minęło pół godziny.
Wrócił on wkurzony.
A w dodatku od stóp do głów
cały ubłocony.

Oddał rybkę Alanowi,
wytarł w siebie ręce
i powiedział, że tej rybki
widzieć nie chce więcej.

"Stary, co to za badziewie?
Zamiast kopy złota
mam w swym domu tak, jak w chlewie -
wielką kupę błota!"

"Chciałem o tym ci powiedzieć,
że jest chyba głucha,
lecz pobiegłeś niczym strzała
i nie chciałeś słuchać.

Czyś ty myślał sobie Denis,
że ja chciałem wielki tenis?"